A miało być tak pięknie...

Rozdział 2
I wybaczyła mu pełna nadziei, że będzie lepiej, że z czasem na nowo zaufa... Starała się z całych sił, lecz w środku ciążyło jej kłamstwo jego i rosła obawa, że zrobi to znów i gryzła się w język by nie powiedzieć za dużo zbędnych słów... I spowrotem znów było dobrze, ale czy napewno, choć na zewnątrz wyglądało to tak, to między nimi przepaść i głucha cisza, a wraz z nią narastal w niej ból i smutek. Czuła się bezsilna, bo zaufać nie było łatwo i jest to ciężka praca. Najgorsze że ona była w tym sama, bo ona się starała lecz on nie, choć obiecał i zapewniał, robił to samo... Ile można samemu dźwigać ciężar tych zdarzeń, odzyskać zaufanie to praca dla dwojga, a samemu rzecz niemożliwa... I gdy już szło ku dobremu by relacje polepszyć, znów to zrobił, skłamał. Pewnej soboty już późnym wieczorem powiedział, że idzie już spać, bo zmęczenony jest po pracy, ona uwierzyła i dobranoc napisała, lecz rano się okazało, że on wcale spać nie poszedł lecz przed północą w auto wsiadł i ruszył w drogę do byłej. I gdy do 12 nie odzywał się, a zawsze z rana wcześniej wstawał, dla niej było to dziwne i znów fala podejrzeń zalała umysł jej "co robi??" albo "gdzie jest".. Napisała do sąsiadki czy auto na parkingu stoi, odpowiedź zabolała, bo auta nie było całą noc i nie ma do tej pory. On miał na emailu lokalizację włączaną, więc długo nie myśląc sprawdziła ją... I znów zobaczyła jej adres, a jej serce w tym momencie pękło na nowo i zalał ją ból nie doopisania. Wkoncu zadzwonił, zapytała gdzie jest choć prawdę znała, a on znów skłamał... Nie wytrzymała i powowdziala, że zna prawdę, że znów ją zranił, że znów skłamał... Nie rozumiała dlaczego... Nie rozumiała czym sobie na to zasłużyła... Czemu rani.... I czy w ogóle jeszcze kocha....
Co dalej okaże się później... Bo ile można wybaczać i znosic ból, który zadaje nam osoba która kochamy nad życie... 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Nadzieja :*

Obraz
Mówi, że nad niczym nie myśli, że tylko patrzy na las za oknem, lecz czuje, że chce być teraz gdzie indziej bądź co wymyślić by wyjść i pojechać, gdzieś tam... Jak ciężko mi na sercu, że nie mówi co czuje, czego pragnie, co w sercu mu gra. Cierpię bo kocham, kocham więc cierpię. Czas płynie a my coraz dalej od siebie i choć nie chce wymyka się wciąż, jak zapobiec i zbliżyć dwa serca znów do siebie. Jak sprawić by znów w jedną duszę zgrały się i na nowo szczęście wróciło, a miłość znów zakwitła?? Pytania wciąż krążą po głowie mej, gdzie szukać odpowiedzi, czy w ogóle jakąś jest.??? Patrzę na niego i niby ten sam lecz w oczach zmianę ma. Zapewnia że wszystko dobrze lecz czemu mu nie wierzę, na szyi oddech strachu ciągle mam. Czego się boję?? Skąd u mnie ten strach??? Boję się stracić miłość, boję się życia bez niego... Bo bez niego nic nie ma sensu, bez niego zniknie kolorowy świat i wszystko nabierze szarych zimnych barw. Bez niego moje serce straci rytm, a dusza smutna i sa...
Czytaj więcej

Żartem życie......

Obraz
  Czy mieliście kiedyś tak, jakby wasze życie to był jeden wielki żart, jakby wszystko było przeciwko wam???   Co  gdy wasz związek od początku na kłamstwie powstawał?? Myśleliście, że wszystko dobrze, że w końcu szczęście zapukało do waszych drzwi, aż tu nagle uderza setki ostrzy i wszystko rozsypuje się w drobny mak.   Historia  którą chce wam przedstawić, oparta jest na faktach, choć ciężko będzie w to uwierzyć. Nie  ważne  kiedy i komu, ale daje do myślenia.  Zaczyna się każda od Mężczyzny i Kobiety o przewrotnym życiu i jak kłamstwem zrujnować można wszystko w mig.   Ale od początku....   Zaczeło  się od czatu na portalu randkowym, i chodź nikt nie przypuszczał, że możliwe, by Ona swą miłość znalazła tam. Myślała, że nie doświadczy w swym życiu miłości, ciepła i zrozumienia. Przekonana, że musi sobie radzić sama nawet nikogo nie szukała. Napisał pierwszy któregoś dnia czy chce się  poznać  czy poświeci swój czas, więc...
Czytaj więcej

Może zacznijmy od wiersza :)

Obraz
... Dni przemijają jak ulotne chwilę,  Czas do przodu płynie, a ja czuję jakbym stała w miejscu w codziennej rutynie.  W mej głowie myśli kłębią się i plączą robią zamieszanie....  A cisza między nami, pali mnie jak ogień, Głucha i ciężka rani jak ostry miecz.  Nie mogę jej znieść...  Jak przerwać jej treść??? .... 
Czytaj więcej